Mia Nijland: Maatschappelijk verantwoord door mondiaal denken en lokaal doen

Op de dag dat Eva Jinek het zorg-, onderwijs- en politiedrama in ons land behandelt, word ik ook weer eens geraakt door een filmpje van Jan Rotmans. Ik wil mijn bijdrage ook leveren en besluit tot een tweeluik. Het gaat om veel meer dan lage salarissen en te weinig handen bij deze vakgroepen die onze samenleving in de benen houdt. Om deze beroepen aantrekkelijker te maken, is er meer nodig dan financiële prikkels. Deze mensen (op de bestuurders na) kiezen niet voor hun vak vanwege het salaris, maar doorgaans vanwege de zingeving die het biedt, de menselijke maat die centraal staat en de legalisering van Hollandse zorgzaamheid.

In deze tweeluik gaat het hier over mondiaal denken en lokaal doen.
Het andere artikel (morgen te plaatsen) gaat over de maatschappelijke waarde als economische factor.

Door Mia Nijland

Motivatie
Jan Rotmans: ‘We leven niet in een tijdperk van verandering, maar in een verandering van tijdperk. Een cruciaal kantelmoment in de geschiedenis van de mensheid. Dat geeft ons de vrijheid onze samenleving opnieuw uit te vinden’. Mooi, en ik herken me in zijn verhaal. We zorgen niet goed voor elkaar en niet voor dienstverleners in zorg, onderwijs en bij politie. Daarbij gaat het vooral om de inhoud en de waardering ervan in de samenleving. Deze ethische invalshoek moet wat mij betreft met grote nadruk op de politieke agenda komen en met grote regelmaat in de praatprogramma’s die ons allen beïnvloeden.

Digitaal en multimediaal
In de moderne ‘productie- en consumptiemaatschappij’ gaat het leven razendsnel aan ons voorbij. Er komt veel informatie in een hoog tempo op ons af. We leven in een 3D tijdperk met digitale oriëntatie. We  denken steeds meer in lagen, multimediaal waarbij ook emotie wordt gekoppeld aan hightech ICT. Over de anonimiteit van de virtuele wereld en het mediagebruik, worden steeds vaker zorgen geuit. Hoewel internet geen vervanger is van echt contact, kost het steeds meer moeite om dit te bewaken.

Technologie als ‘zegen en zorg’
Maar er komt geen eind aan de voortgaande technologie. Niets staat ooit nog stil, afstand verdwijnt en grenzen vervagen. De wereld wordt steeds compacter. Tegelijkertijd lopen we tegen grenzen aan. Kan de aarde dit aan? Nee, de vooruitgang mist de ecologische regels en dit leidt tot ernstige spanningen. Als we niets doen, belanden we steeds verder in een ‘eco’ nachtmerrie. Tegemoet komen aan de ecologische wetten, vergt een krachtige economie, een sterke regering en de menselijke maat als richtlijn.

Herman Wijffels (Hoogleraar Duurzaamheid en Maatschappelijke Verandering) zei in 2011 al: ‘De westerse wereld ligt ecologisch en economisch op ramkoers. Alleen ingrijpende reorganisatie van de samenleving kan het tij keren. Willen we dit land over 20, 30 jaar nog een beetje goed hebben, dan moeten er nu mensen opstaan die zeggen welke kant we op moeten. Onze huidige manier van leven is onhoudbaar. Er is leiderschap nodig om dat om te buigen’

De veranderende wereld vraagt dus enerzijds om aanpassing en anderzijds om regie. Gek genoeg trekt de overheid zich juist nu verder terug. Werkgevers, gemeenten en hun burgers moeten het meer met elkaar gaan rooien. Hun onderlinge verhouding en samenwerking wordt de hoeksteen van onze maatschappij. Met name werkgevers zijn daarbij aan zet. Deze accentverschuiving naar de lokale samenleving heeft iets moois en nostalgisch. Met een goed plan van aanpak, kan dit ook succesvol worden. Voorwaarde is een goede samenwerking tussen publieke en private organisaties. De overheid moet vooralsnog stimuleren, faciliteren, knopen doorhakken en sturen. Sturing bieden op landelijke initiatieven met lokaal draagvlak en lokale initiatieven met landelijk draagvlak. Een verbindende rol van provincies en arbeidsmarktregio’s is (voorlopig) groot. Als in dit stadium geen draagvlak wordt georganiseerd, blijft de gevestigde orde aan bod. Voorlopig is de overheid dus nodig als hoofdregisseur. De lokale regie kan worden opgepakt door gemeenten en werkgevers die maatschappelijk verantwoord ondernemen. En dat is iets anders dan goede doelen…

Mia Nijland is orthopedagoog zorg en onderwijs
Quality of Life Centre in Wijhe
www.qolcentre.eu

Het bericht Mia Nijland: Maatschappelijk verantwoord door mondiaal denken en lokaal doen verscheen eerst op Opinie in Salland.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie