Een tijd geleden Erik, waarin bij jou veel gebeurd is, een ernstig motorongeval waar je gelukkig heel goed uit bent gekomen. Ik hoorde de afgelopen maanden je stem weer luid en duidelijk met groot enthousiasme. Je reisde jouw Cluppie achterna door heel Europa, wat een seizoen draaide Go Ahead Eagles weer! Weliswaar met Ups en Downs. Het lijkt wel of elk seizoen weer een nieuwe trainer toch ook weer een nieuw elan geeft aan jouw Cluppie.
Jullie gingen weer Europees Voetbal spelen. Onder Melvin Boel verloren jullie wel de eerste Europese wedstrijd van het seizoen. Waarschijnlijk ook een beetje door onderling gebrek aan vertrouwen en blessureleed. Gelukkig in Griekenland stond er weer een TEAM tegen Panathinaikos. Klonk jij weer luid en duidelijk, 1-2 werd het en met winst in de tas reisden jullie trots weer terug. Toen kwam nog even de Engelsen Aston Villa de Adelaarshorst in Deventer binnen stormen. Wat leek op een verschrikkelijke wedstrijd met een beenbreuk voor Nauber en waarin Breum er ook nog uit ging, keerde het eerst ten goede. Met De Busser die zorgde dat de gelederen bij elkaar bleven en Suray die de 1-1 bracht. De Adelaarshorst veerde op zijn bekende wijze opveerde op en werd een beetje ‘gek’. Maar helaas jullie gehavende ploeg deed meer dan zijn best maar verloor toch met 2-1. Toen brak een mindere periode aan in de Nederlandse divisie met veel blessures en wisselende uitslagen.
Met als dieptepunt tijdens Europees Voetbal in Salzburg, waar jij een leuke ‘foto rapportage’ maakte van de eeuwenoude stad, maar werd jij in het Stadion zwaar teleurgesteld met verlies! Terug in Nederland werden de ‘wonden gelikt’, weer wisselende wedstrijden verlies of gelijk spel maar wel winst tegen Feyenoord. Even leek een mentale dip een feit, maar het seizoen is nog niet afgelopen Erik dus wie weet gebeuren er nog mooie dingen in het nieuwe jaar 2026! Het gaat erom niet op te geven, maar elk jaar weer beter te worden…leven in het hier en nu!
Nee Erik, ik heb niet ‘onder een steen’ gelegen, ik ben alleen heel druk geweest in mijn privéleven maar ook uiteraard met het Team.
Het is een Olympisch seizoen en dat maakt alles anders. Je ziet bijvoorbeeld dat sommigen elkaar proberen te kopiëren. Anderen zie je nieuwe dingen uit proberen, daar zit altijd een risico in. Weer anderen zie je de Olympische route alleen maken. Weet je Erik, er zijn vele wegen die ‘naar Milaan’ leiden. In dit seizoen is er geen morgen, vandaag moet het gebeuren! Er heersen dan andere regels, simpelweg omdat de Spelen maar één keer in de 4 jaren ‘langs komen’. De Olympische Spelen worden dan het ‘Centrum van de Wereld’. Dat geldt bij jou in de Voetbalwereld met het WK! Welke regels vraag jij je nu misschien af. Nou om te beginnen, je moet niet bezwijken onder de druk. Wat buiten je macht ligt, maak je daar niet druk om maar laat het los. Niet in paniek raken bij een slechte wedstrijd. Fouten maken mag als je wilt winnen, risico’s moet je durven te nemen. Kijken wat je er van kan leren. Uiteraard zijn goede prestaties een meetmoment of je op de juiste weg zit en geeft zelfvertrouwen.
Je moet bij een minder goeie race of voetbalwedstrijd eerlijke feedback krijgen en weer verder gaan. Als je de wedstrijd in stapt met het idee ‘ik verlies het toch’ hoef je niet meer te starten. En als je naar het perfecte moment op zoek bent, geloof mij, die bestaat niet. De overwinning komt ook in een niet perfecte race of voetbalwedstrijd, dus zorg er voor dat je gelooft dat ook jij kunt winnen! Het is immers je eigen houding die je denken en gedrevenheid beïnvloedt. Dat is ook zo in jouw voetbalwereld Erik, maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, eigenlijk is het in een individuele sport makkelijker. Daar kan jij jezelf de schuld van geven van het niet presteren. In een Teamsport is dat moeilijker, want dan moet je iedereen in het Team dezelfde kant uitkrijgen. Daar wordt ook vaak naar de coach gewezen als iets niet goed gaat. Bij ons eigenlijk nooit, vind jij dat vreemd? Daar train je rustig 10 jaar onder dezelfde trainer, dat is bij jullie helemaal niet denkbaar! Misschien toch eens de moeite waard om die vergelijking eens te maken waarom het in onze wereld wel kan en binnen jullie wereld niet! Misschien een kwestie van geld….
Terug naar ‘mijn’ wereld, goed Trainingskamp in Italië Collalbo gedraaid. Het afgelopen jaar hadden wij ook blessureleed, maar ook hele mooie prestaties door de diverse rijders. Even een greep uit onze prestaties bij de jeugd: Jasmijn ter Haar junior B2 reed laag in de veertiger op de 500m, een 40.24 om precies te zijn en inmiddels openingen in de 10.9, wat echt heel snel is voor een meisje B! Dan komt de 39’er in zicht. Justin van Velde junior C2……ja zoon van Gerard van Velde, begint ook zijn ‘vleugels uit te slaan’ en reed laatst een 39.21 en die ziet de 38’er dichterbij komen. Dat is echt snel voor een C2 junior. Zo ook Huib de Vries, junior C1, reed ook ‘even’ een 39’er, hoog weliswaar, maar echt snel voor een C1. Liz Wolters ook C junior stond tot voor kort nog met een hockeystick in haar hand. Kreeg een hockeybal tegen haar hoofd en lag er 7 weken uit met een hersenschudding vlak voor het Schaatsseizoen! Staat net drie weken op het ijs en rijdt het ene PR na het andere met een PR van 43.45 op de 500m afgelopen zaterdag in Thialf tijdens het Schaatscircuit het snelste meisje C. Je ziet Erik, de jeugd in het Oosten komt er aan. Over vier jaar is misschien hun kans, ze dromen er in ieder geval nu al over om dan zelf op de Olympische Spelen te staan.
Deze jeugd heeft een mooi en snel voorbeeld: Sebas Diniz trainde ruim 4 jaar in onze Development Jeugd Selectie op onze thuisbaan de Scheg in Deventer, hij kwam als C-junior binnen. Reed in die tijd NK’S, Holland Cups, dus ook in het senioren circuit en was toen de jongste deelnemer op het NK EN WCKT op de 500m in Thialf! Reed Junior World Cups en junioren WK. Op de Jeugd Olympische Spelen in Sankt Moritz in Zwitserland kwam Diniz jammer genoeg in de laatste bocht ten val anders had hij daar zijn eerst Olympische gouden medaille gepakt. En ja Erik, als je het goed gevolgd hebt, dan heb je denk ik wel meegekregen dat Sebas Diniz naar de Winter Spelen gaat! Daar ben ik enorm trots op.
Bij het Olympisch Kwalificatie Toernooi reed Sebas een geweldig snelle 500m met een opening van 9.48 en was hij met een supersnelle eindtijd van 34.14 de snelste in de eerste omloop, dus voor het andere Sprint Talent van Nederland Jenning de Boo (Team REGGEBORGH). Ik zag het live vanaf de tribune in Thialf, en inderdaad net als bij jullie in de Adelaarshorst, stond Thialf op zijn ‘kop’. Een week later werd het officieel: Diniz gaat naar de Spelen, echt Erik ik kon wel janken zo mooi voor hem! Dus dromen kunnen waar worden als je er maar in gelooft. Winter is Calling … leven in het hier en nu voor Sebas Diniz, hij gaat naar MILAAN!
Tip Salland1:
Stuur een e-mail naar redactie@salland1.nl