-0.4 C
Deventer
vrijdag, december 3, 2021

Bökkers-bassist Arjan Pronk bundelt zijn ‘verhaalties’ tot bundel

Hij is verantwoordelijk voor enkele rockklassiekers als ‘Mien Moo’ en ‘Annie uut de bochte’, maar Bökkers-bassist Arjan Pronk uit Luttenberg heeft nu ook een boek afgeleverd. Vol met ‘verhaalties’, zoals hij de hersenspinsels noemt die hij aan papier of computer toevertrouwt. Overigens niet zoals valt te verwachten in het Sallands dialect, maar in ABN.

Hij ging een blauwe maandag naar de school voor journalistiek en houdt ervan om korte stukjes te schrijven. Of ‘stukkies’ om in de woorden van Pronk te spreken. En dat doet hij in een geheel eigen stijl.


Met een kwinkslag en een overdosis zelfspot. Waarbij hij ervan houdt om de lezer te shockeren en daarbij iedere vorm van nuancering het liefst aan zijn laars – dan wel Sallandse klomp – lapt.

Broekspiepen

Over alledaagse zaken als bier, vleesvreters, religie en idioten met bladblazers. “Verhalen zoals ik ze normaal in de kroeg zou vertellen. Die schrijf ik nu op. Laat ik zo uut mien broekspiepen kuul’n. Niet omdat ik vind dat ze zo belangrijk zijn, maar omdat ik nu eenmaal gek op taal ben.”

Wat vooral opvalt, is de kaft. Daar staat hij nogal nors op. Die cover komt eigenlijk voort uit een geintje. “Ik had ooit iemand wijsgemaakt dat ik bezig was een gedichtenbundel te schrijven. Wat nogal pretentieus is. Want ik heb nooit ook maar één gedicht geschreven. Maar om mijn woorden kracht bij te zetten heb ik toen een foto van mezelf gemaakt en er met een speciale app de kaft van een boek van gemaakt. Met de titel ‘Kil’. Omdat ik zo nörsterig keek. Kil met één L, maar het doet natuurlijk ook weer denken aan het Engelse kill…”

Beroepsmuzikant

Pronk was jarenlang beroepsmuzikant in bands als Prodigal Sons, 16Down en Bökkers. Tegenwoordig speelt hij weer samen met zijn muzikale maten van Horse en verdient hij de kost als begeleider in een dagbesteding voor cliënten met een verstandelijke beperking.

Wat hij zijn meest geslaagde verhaal vindt? “Dat zeg je niet over jezelf. Dat is aan de lezer. Maar als ik dan toch iets moet noemen, dan is dat het verhaal waarop ik ga schaatsen. Onder meer langs Zaal Struik in Lemelerveld. En waar heel veel natuur voorbij komt. Ik denk dat veel mensen zich wel in dit verhaal herkennen.”

Opvallend genoeg schrijft hij zijn verhalen niet in het dialect. Terwijl hij toch fanatiek beoefenaar is van de Sallandse streektaal. “Bewust niet. Omdat ik het schrijven in het dialect enorm vermoeiend vind. Je moet je aan allerlei regeltjes houden. En die zijn soms wel heel erg lokaal.”

Het boek is onder meer verkrijgbaar via de eigen website van de muzikant annex schrijver.

Als je toch bezig bent!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Stay Connected

812FansLike
1,910VolgersVolg
3,500AbonneesAbonneer